LiLa RetuRn

 

 

 

                ด้วยความที่ชอบกลิ่นของยาดมไฮเป๊ก โบเก้  ขวดสีเขียว(เป็นไฮเป๊กอีกเวอร์ชั่นนึง ที่มีกลิ่นต่างจากยาดมทั่วไป)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เรื่องมีอยู่ว่า มีวันเกิดของเราปลายปีที่แล้ว.....

ณ ตลาดซันเดย์......

 

เราไปเจอกระต่ายตัวเล็กน่าทะนุถนอม

วิ่งกันน่ารักน่าเอ็นดู ....

แรงจูงใจที่ทำให้อยากมีลูกกระต่ายน่ารักๆอย่างนี้ไปเลี้ยง

ก็เนื่องจากคนขายใส่เสื้อ ใส่กระโปรงเพิ่มความแรดให้กับมัน

เลยอดไม่ได้ที่จะอยากมีไว้เชยชมบ้าง

ตอนแรกก็ว่าจะซื้อตัวเดียว

แต่ด้วยความสงสาร กลัวว่ามันจะไม่มีเพื่อนเล่น

เลยซื้อมาเป็นคู่...ตอนแรกจะเอามาให้เป็นแฟนกัน

ให้มันออกลูก...แต่โดนห้ามปรามไว้ ว่าแน่ใจว่าจะรอด??

อีกอนย่างกระต่ายออกลูกเยอะ แล้วก็บ่อยนะ!!

เราเลยเอามาเป็นคู่ ตัวเมียทั้งคู่และกัน จะได้ไม่มีลูก

อย่า...อย่าเข้าใจผิดว่าเราตั้งใจแต่แรก อ๊ะ..อ๊ะ

ความจริงคือเพราะร้านนี้กระต่ายตัวผู้มีตัวเดียวแล้วก็ไม่ค่อยน่ารัก

 

 

 

กลับมาบ้านตอนแรกบอกพ่อกับแม่ว่าซื้อกระต่ายมาแหละ

พ่อกับแม่ทำหน้าเหวอ แล้วพ่อก็พูดตั้งแต่ยังไม่เห็นหน้าค่าตามันโดยไม่ทำร้ายจิตใจเราเลย

ว่า...เอาไปปล่อยเหอะ กระต่ายกินเยอะ ขี้เยอะนะ ไม่รู้เรื่องเหมือนหมาหรอก...ตรึ้ง...

เราก็บอกพ่อว่าอะไรเพิ่งจะซื้อมานะเนี่ย...แต่พอหลังจากเห็นหน้ามัน

พ่อก็บอกว่า เออ...น่ารักดีหว่ะ....ใจชื้นๆ พ่อยังบอกว่าน่ารัก

ตอนนั้นซื้อมาสองตัว สีน้ำตาลกับสีขาว...ใส่กระโปรงซะอย่างกะสาวรำวง

 

หลังจากนั้นก็เอามันมาเลี้ยง

สีขาว ชื่อโคตรไทยว่ามะลิ...ตัวสีน้ำตาลชื่อน้ำตาลปิ๊บ

กาลเวลาผ่านไปเพียงเดือนเดียว
เราก็ไปเจอเสื้อกระต่ายที่แรดกว่าตัวเดิม ก็กะด้วยสายตาว่าน่าจะใส่ได้

เป็นเสื้อลายเสื้อดาว...แต่พอกลับบ้านมา

ปรากฎว่ามะลิไม่สามารถใส่ได้ ต้องตัดชายเสื้อด้านข้าง เพื่อระเบิดเสื้อ ให้พุงน้อยๆใส่เข้าไปได้
เลี้ยงไปเลี้ยงมา....จากลูกกระต่ายน่ารักน่าเอ็นดู

นับวันตัวยิ่งโตขึ้น...โตขึ้น....

 

 

 

 

มะลิ

เป็นกระต่ายที่รักษาความสะอาด

มักจะเลียขนตัวเอง และก็เลียให้ปุ๊บปิ๊บ

มีนิสัยขี้กลัว ไม่กล้าออกจากกรง

มักจะให้ปุ๊บปิ๊บเป็นหน่วยกล้าตายออกมาก่อนเสมอๆ 

 

 

 

ปุ๊บปิ๊บ

เป็นกระต่ายสีน้ำตาล

มีนิสัยแอดเวนเจอร์ ลุยๆ

คาดว่าถ้าเป็นคนจะติดดิสคัพเวอรี่มากๆ

ตัวใหญ่กว่ามะลิเล็กน้อย

มักถูกมะลิเหยียบย่ำเพื่อกินน้ำอยู่ทุกวัน

 

 

 

 

และแล้ววันนั้นก็มาถึง

เช้าวันหนึ่ง...กิจวัตรของกระต่ายก็คือมักจะกัดแทะขวดน้ำ หรือไม่ก็คว่ำชามอหาร

เพื่อเรียกร้องให้ใครก็ได้ที่อยู่แถวนั้นมาให้อาหารหน่อย

ก็จะส่งเสียงก๊อกแก๊กๆ กันประจำ

แต่แล้วเมื่อลงมาดู....ไม่อยากจะเชื่อสายตาตนเอง....

ไม่จริงๆ.....เป็นไปไม่ได้...

เพราะภาพที่เห็นนั้นเป็นภาพที่ปุ๊บปิ๊บกำลังขึ้นขี่มะลิ

พร้อมทั้งแสดงกิริยาที่เป็นไปในทางขืนใจมะลิอย่างรุนแรงและรวดเร็วมาก....

 

 

ไม่นะ......ไม่..เป็นไปไม่ได้..เราเริ่มทบทวนในใจ

กระต่ายที่เราซื้อมาเป็นตัวเมียทั้งสองไม่ใช่เหรอ...
คนขายก็ไม่น่าจะโกหก หรือดูผืด

หลายครั้งที่เราพยายามอุ้มปุ๊บปิ๊บมาดูว่า...มี...รึเปล่าวะเนี่ย!!!!

ก็ไม่เห็นมีนี่หว่า..................

 

 

สรุปว่ากระต่ายเราเป็นเลสหว่ะ...................

 

 

 

 

จะทำไงดีเนี่ยช้าน.......................................................................